Wednesday, January 11, 2012

ශිෂ්‍ය දේශපාලනය සහ වගකීම

පූර්ව පැහැදිලි කිරීම
ශිෂ්‍යයා යනු දේශපාලනය නොකළ යුතු හුරතලෙකු යැයි නිශ්චය කිරීමෙන් වලකින්න යැයි කෙරෙන පූර්ව ආයාචනය සමග මෙම කියාවීම ආරම්භ කරමි. මෙහිදී, ශිෂ්‍යයා යැයි පොදු හැදින්වීමට ලක් කරනු ලබන්නේ වැඩි වශයෙන් විශ්ව විද්‍යාල හා උසස් අධ්‍යාපන ආයතනයන්ගේ ඉගෙනුම ලබමින් සිටින පිරිස්ය. පොදු ආඛ්‍යානයේ ඇතැම් තැන්හි පාසල් ශිෂ්‍යයා පිළිබදව ද සහේතුකව සදහන් කිරීමට සිදු වනවා විය හැක.


කියැවීම
අද වන විට ශිෂ්‍ය දේශපාලනය යනු ජාතික දේශපාලන මඩ ගොහොරුවේ එරෙන තැන් ගොඩ කර ගැනීම පිණිස පාවිච්චි කරමින් සිටින වැලි කොට්ටා තරම් වී ඇති බව නිසැකය. එය එසේ වී ඇත්තේ, ශිෂ්‍යයා විසින් හෝ දේශපාලනික න්‍යාය පත්‍රයන් විසින් හෝ යන දෙකෙන්ම ශිෂ්‍ය දේශපාලනයේ හරය හදුනා නොගැනීම වීම කණගාටුවට කරුණකි. එය එසේ වන්නේ යැයි කියමින්, දේශපාලනයෙන් ශිෂ්‍යයා ඉවත් විය යුතු විය යුතු වන්නේ හෝ ශිෂ්‍ය දේශපාලනයේ උර මත පැටවී ඇති වගකීම හෑල්ලු වීම හෝ කිසි ලෙසකින්වත් සිදු නොවන්නේය. අද වන විට ශිෂ්‍ය දේශපාලනයේ හා ජාතික දේශපාලනයේ හැසිරීමේ ඛේදනීය ලක්ෂණයන් දක්නට ලැබෙමින් තිබෙන විට-ඒ පිළිබද යම් හැදෑරීමක් සිදු කිරීම කෙරෙහි පොළඹවනු ලැබීමි.

ව්‍යාකූල හා අවුල් සහගත වී ඇති මෙම හැදෑරීමේ ආඛ්‍යානය සීරුවට ලිහා ගත යුතුව ඇත. විශ්ව විද්‍යාල ශිෂ්‍යයා යනු 18 වයස් සම්පූර්ණ කරනු ලැබූ ඡන්ද අයිතිය ද හිමි පුරවැසියෙකි. ඔහුට ද දේශපාලනය කිරීමේ නීත්‍යානුකූල අයිතියක් ඇත. එසේම, එම අයිතිය කිසිලෙසකින්වත් ඇහිරිය නොහැක්කේය. එය නම්, තත් කාලීන බලාත්මක ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවෙන් පවා සනාථ කොට ඇති මූලික අයිතියක් පවා වන්නේය. සාමාන්‍ය පුරවැසියාට මෙන්ම, යූ ඇන් පී-ජේ වී පී-සන්ධාන හෝ ශ්‍රී ලංකා කාරයෙකු ලෙස දේශපාලනය කිරීම කිසි ලෙසකින්වත් ශිෂ්‍යයා කෙරෙහි තහනම් නොවන්නේය. මෙම හැදෑරීම තුළ සාකච්ඡා කරනු ලබන්නේ එසේ කරනු ලබන දේශපාලනයේ දී ශිෂ්‍යයාගේ හැසිරීම නොව. ශිෂ්‍යයා ශිෂ්‍යයකු ලෙස පෙනී සිටිමින් කළ යුතුව ඇති දේශපාලනයයි.

මා උපාධිය හදාරමින් සිටින එක් අධ්‍යාපන ආයතනයක දේශපාලනික අධබාල තර්ජනීය ලීලාවෙන් මෙසේ කියා සිටියේය. “මේක ඇතුළෙ දේශපාලනේ කිරීම තහනම්“. එය එසේ වන්නේ නම් මෙසේ පැහැදිළි කරමි. ඇරිස්ටෝටල් විසින් කියා ඇත්තේ, ‘මිනිසා දේශපාලනික සත්වයෙකි‘ බවය. ඔහු විසින් එසේ කියා සිටින්නේ, මිනිසා හා දේශපාලනික ඥානයන් අතර වෙන් කළ නොහැකි සබදතාව නිසාය. යටකී අධබාලයාගේ ප්‍රකාශය සත්‍ය වීමට නම්-යටකී ආයතනය තුළ සිටිය යුත්තේ මිනිසුන් නොවිය යුතුය. මිනිසෙකු වන්නේ නම් ඔහු දේශපාලනික සත්වයෙක් විය යුතුය. යමෙකුට දේශපාලනය කිරීම තහනම් කරනු ලබන්නේ නම්-ඉන් කියැවෙන්නේ ඔහු මිනිස් බවින් මිදවීමයි. එය මනුෂ්‍යත්වය හා මිනිසත්භාවයට එරෙහි කරනු ලබන අපරාධයකි.

දේශපාලනය යනු දේශය පාලනය කිරීම යන්න, දේශපාලන විද්‍යාවේ ‘අ‘යන්න හා සමානය. එනම්, දේශය හා එහි පුරවැසියා හා සම්බන්ධ සකලවිද ක්‍රියාකාරකම් කෙරෙහි ඇති වැදගත් දේ කෙරෙහි ඇති සාධනීය වටිනාකම් ගොඩනැගීමයි. ආරක්ෂාව, අධ්‍යාපනය, කළාව, යැපීම, පෝෂණය ආදීය එයට අයත්ය. ඒ අනුව ගත් කළ, ශිෂ්‍ය දේශපාලනය යනු ශිෂ්‍යයා හා සම්බන්ධ සකලවිධ ක්‍රියාකාරකම්ය. අධ්‍යාපනය, කළාව, පෝෂණය, වින්දනය, නිදහස හා ස්වාධීනත්වය මෙන්ම වින්දනය කිරීම ද මීට අයත්ය. එහෙයින්, විශ්ව විද්‍යාලය තුළ නිසි අධ්‍යාපනය ලැබීම මෙන්ම විනෝද චාරිකාවක් යාම, ආදරය කිරීම, නිදහස භුක්ති විදීම, මුදල් ගෙවීමක් මගින් කැන්ටිමකින් නිසි පෝෂණීය හා සාධාරණ ආහාර වේලක් ලබා ගැනීම මෙන්ම අනෙකා සමග රාශිගත වීම යන්න සියල්ල ඒ යටතට වටේය යන්න හැගීමයි. 

පැය දෙකක හෝ තුනක දේශනයකට සහභාගී වීම දේශපාලනික කරුණකි. ව්‍යවසායට සුදුසු යාවත්කාලීන වූ අධ්‍යාපනයක් ලැබීම මෙන්ම, දේශකයා විසින් කරනු ලබන දේශනය රසවත් හෝ හරවත් නොවන්නේ නම් ඊට විරුද්ධව යම් සංඥාමය හෝ ඍජුමය විරුද්ධතාවක් දැක්වීම ශීෂ්‍යයා සතු අයිතිවාසිකමකි. රසවත් හෝ හරවත් නොවන දේශනයකින් නැගිට යාමේ අයිතියක් ශිෂ්‍යයා සතු විය යුතු වේ. එසේම, විධිමත් පටිපාටීන්ට අනුව විභාගයකට පෙනී සිටීමේ හා ප්‍රතිඵලයක් ලැබීමේ අයිතියක් හිමි වේ. එය ආචාර්යවරයා කැමති වුව ද නැති ද නිරායාසයෙන්ම ශිෂ්‍යයා සතු වන හිමිකමකි.

එසේම, පොදු ක්‍රියාකාරකම් සංවිධානය කිරීම හා පවත්වාගෙන යාමේ මෙන්ම එය පොදු ශිෂ්‍යයාගේ සුභ සිද්ධියට සුදුසු වන පරිදි ක්‍රියාත්මක කිරීමේ හැකියාවක් හා වගකීමක් ශිෂ්‍යයා සතු වන්නේ ය. වේදිකාවක දී ජාතිකානුරාගී ගීයක් හෝ ප්‍රේම ගීතයක් ගැයීමට මෙන්ම විප්ලවීය හෝ අරගලකාරී ගීයක් ගැයීමට ද විරහව හා කාලකණ්නි සත්‍යය හගවන ගීයක් ගැයීමට ශිෂ්‍යයාට හිමිකමක් ඇත. එය මිනිසෙකු හා පුරවැසියකු යන දෙවර්ගයෙන්ම ශිෂ්‍යයා ලබන දායාදයකි. එසේ වීම, ශිෂ්‍යයාට එරෙහි ආචාර්ය බලවේග ගොඩ නගා ශිෂ්‍යයාගේ මතු දියුණුව කාබාසිණියා කිරීමට තරම් බරපතල වරදක් නොවන්නේය.

මහපොළ ලැබීමට ශිෂ්‍යෙයක් සතු හිමිකමක් ඇත. එය ලැබිය යුත්තේය. එය නොලැබෙන්නේ නම්, මහපොළ ඉල්ලා සිටීමේ අයිතියක් ශිෂ්‍යයකුට ඇත. එසේම, එය ලබා දෙන තෙක් අරගල කිරීමට ශිෂ්‍යයාට හිමිකමක් ඇත. දැවැන්ත අරගලයක් දක්වා උඩු දුවන තුරු නිදා සිටිනවා ද නැතිනම් ලැබිය යුතු දේ නිසි ලෙස ලබා දෙනවා ද යන්න තීරණය කිරීම ශිෂ්‍යයා නොවන ශිෂ්‍යයාට බලපාන අනෙකා සතු තීරණයකි. එසේ ද නොලැබෙන්නේ නම්, නොලැබෙන බව දන්වමින් සිය ප්‍රකාශනය කිරීමට ශිෂ්‍යයාට අයිතියක් ඇත. එය පෝස්ටරයක්, බැනරයක් හෝ විරෝධතා පෙළපාලියක් විය හැක. වරදක් ඇති බව පෙන්වූ විට වරද නිවැරදි කර ගැනීම යට කී අනෙකාගේ දෙයකි. නමුත් අවාසනාවට අද සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ, යම් වරදක් ඇති බව පෙන්වා දුන් විට, වරද තවදුරටත් වරදක් ව ම පැවත, වරද පෙන්වා දුන් එකා වැරදිකාරයෙකු ලෙස දඩුවම් ලැබීමයි. පංති තහනමක්, විනය පරීක්ෂණයක් හෝ ශිෂ්‍ය භාවය අහිමි වීම ඒ අතර විය හැක. 

ආදරය කිරීමේ, ආදරය ඉල්ලා සිටීමේ හා ආදරය ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස හා හිමිකම සෑම සත්වයෙකුම සතු දෙයකි. ආදරය කිරීම හෝ යටකී ආදරණිය ප්‍රකාශනයක හවුල්කාරයෙකු වීම ශිෂ්‍යයා විසින් වන්දි ගෙවීමට ලක් වන තරමේ කරැමයක් වන්නේ නම් ඒ සමාජය නොදියුණු හා ගෝත්‍රික වන්නේය. තව ද කියමි. ආදරය නොදැනෙන්නේ නම්, ඒ මිනිසා වෙනස් කළ යුතු වන්නේය. ආදරය කිරීම නොදැනෙන්නේ නම් ඒ සමාජය වෙනස් කළ යුතුය. එම සමාජය ගෝත්‍රික හා නොදියුණු බවින් මුදවා ගත යුතු වේ. පෙම්වතිය හා පෙම්වතා එකට ඉදගෙන සිටින විට කන්‍යාභාවය පරීක්ෂා කිරීමට යෝජනා කිරිමට තරම් කරුණක් වන්නේ නම්, ඒ මිනිසාගේ මානුෂීය ලක්ෂණ පරීක්ෂා කිරීමට තරම් බරපතල සිද්ධියකි. එසේම, ආදරය කිරීම හෝ ආදරයෙන් විලාප දීම විනය පරීක්ෂණයකට තරම් දෙයක් නම් එය ද විනය පරීක්ෂණයේ හවුල්කරුවන්ගේ තත්ත්වයන් පරීක්ෂා කළ යුතු තරමේ සිද්ධියකි.

ස්වාධිනව හා නිදහසේ කාලය ගත කිරීමට හෝ ගිමන් හැරීමට ස්ථානයක් තෝරා ගැනීමේ සිට පොදු ශිෂ්‍යයාගේ පොදු අවශ්‍යතා වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම දක්වා යන සියල්ල ශිෂ්‍ය දේශපාලනයයි. එහෙයින්, ශිෂ්‍ය දේශපාලනය යනු අනිවාර්යයෙන්ම විශ්ව විද්‍යාල හෝ අධ්‍යාපන ආයතනයක් තුළ තිබිය යුතු එසේම, විධිමත්ව සංවර්ධනය කළ යුතු අනිවාර්ය උපාංගයක් වේ. අදාල උපාංගයේ සමාජ වගකීම් ඉශ්ඨ කිරීම අවස්ථානෝචිත පරිදි ශිෂ්‍යයා විසින් ඉටු කිරීම ද ශිෂ්‍යයාගේ උර මත පැටවෙන වගකීමක් හා යුතුකමක් වන්නේය.

එපමණක් ද නොව, ශිෂ්‍යයා යනු අනාගත පරිනත පුරවැසියායි. එහෙයින්, පුරවැසි අයිතිවාසිකම් හා පුරවැසි කරැණු වෙනුවෙන් මැදිහත් වීමේ හා පෙනී සිටීමේ අයිතියක් ද ශිෂ්‍යයා සතු වේ. රටේ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය අහිමි වීම. රටේ සෞඛ්‍ය අසරණ තත්ත්වයකට පත් වීම. පාසල් හා ද්වීතීය අධ්‍යාපනයට කණ කොකා හැඩීම මෙන්ම ජනාධිපතිවරයා තෝරා පත් කර ගැනීමේ සිට ගමක පාරට තාර දැමීම දක්වා කරුණු කෙරෙහි, අඩු වැඩි වශයෙන් මැදිහත් වීමේ අයිතියක් හා හිමිකමක් ශිෂ්‍යයා සතු වේ. මන්දයත්, ශිෂ්‍යයා යනු අනාගත හෝ ඇතැම් විට වර්තමානයේදීත් දේශයේ පරිණත පුරවැසියා වීම හේතුවෙනි. 

දේශපාලනික අධබාල තත්ත්වයෙන් අතමිදී, වගකීම් සහගත මිනිසෙකු වීමට ආරාධනා කරමි. එසේම, ඔබේ දේශපාලනික නොවන අනෙකා-දේශපාලනික නපුංසක භාවයෙන් හෝ වද භාවයෙන් මුදවාගෙන පෘශ්ඨිමත් හා ඍජු මිනිසෙකු කිරීමේ කටයුත්ත වෙනුවෙන් නායකත්වය හා පෙරමං ගැනීමට ආරාධනා කරමි. මෙරට නොමිලයේ අධ්‍යාපනය කියා දෙයක් නැත. ඇත්තේ, පෙරගෙවුම් හා පසුගෙවුම් අධ්‍යාපලනයකි. එක්කෝ, පාන් ගෙඩියේ කිරි පිටි පෙට්ටියේ සිට ඉඩමක් හෝ වාහනයක් මිලදී ගැනීම දක්වාත් හුස්ම ගැනීමේ සිට මිය ගිය පසු වැලළීමට ඉඩක් වෙන් කර ගැනීම දක්වා සිදු කරනු ලබන ගෙවීම් වලින් අප අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් වක්‍රව මුදල් ලබා දෙමු. එසේත් නැතිනම්, පාඨමාලා ගාස්තු හෝ විභාග ගාස්තු ගෙවීමේ යන ඍජු කරුණු මගින් අප අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් මුදල් ගෙවීම සිදු කරමු. 

ශිෂ්‍යයා දේශපාලනය කිරීම හෝ සමාජ වගකීම වෙනුවෙන් පෙනී සිටීම යනු, රටේ සල්ලි වලින් පිණට ඉගෙන ගෙන රටට ද්‍රෝහි වීමක් නොව. ඒ සෑම ශිෂ්‍යයකු විසින් ම අඩු වැඩි වශයෙන් තම අධ්‍යාපනය වෙනුවෙන් ගෙවීමි සිදු කොට ඇත. එසේ නොවන්නේ නම්, අනාගතයේ දී අදාල ගෙවීම් නියත වශයෙන්ම සිදු කරනු ඇත. එහෙයින්, ශිෂ්‍ය දේශපාලනය යනු මිනිසාගේ හා ශිෂ්‍යයාගේ අයිතිවාසිකම් මෙන්ම යළිදු කියමි, වගකීමක් හා කාර්යයක් වන්නේය.

No comments: