Monday, May 30, 2011

දවසකට සිගරට් කීයක් බොනවද

මැයි මාසයේ අවසන් දිනය, එනම් මායි 31 වෙනිදා ජාතික දුම්වැටි නිවාරණ දිනය ලෙසින් ප්‍රකාශයට පත් කොට තිබේ. මේ වන විට එම නම් කිරීම සිදු කොට වර්ෂ කිහිපයකි. නමුත්, අද වන විට ශ්‍රී ලංකාව තුළ දිනකට පුද්ගලයින් 60 දෙනෙක් දුම්වැටි නිසා මිය යන බව මහාචාර්ය කාලෝ ෆොන්සේකා මහතා පසුගිය දිනක මෙම දිනය ඉලක්ක කරගනිමින් පැවති සම්මන්ත්‍රණයකක දී කීවේය. මෙම ප්‍රමාණයේ වාර්ෂික අගය 15,000 - 20,000 අතර අගයකි. ඔහු විසින් කියා සිටියේ රටේ වටිනා තරුණ පරපුර දුම්වැටිය නිසා බරපතල අර්බුද රාශියකට ලක් වන බවයි. මේ සිද්ධියේ හෝ කතාවේ හරයන් පිළිබද ප්‍රශ්න නොකරමි. නමුත්, මේ කතාව පිටුපස ඇති යම් දේශපාලනයක් අප විසින් ප්‍රශ්න කරනු ලැබිය යුත්තේය. අපට පිටතින් පෙන්වා අප හෝ සමාජය මත වරද පටවමින් හිත හදාගන්නා හා කතාව අවසන් කරනා තත්ත්වයකි සියලුම වගකිව යුත්තන් විසින් සිදු කරමින් සිටිනුයේ. මෙහිලා, අප වෙනුවෙන් පැවරී ඇති වගකීම හෝ යුතුකම් ප්‍රමාණය හෑල්ලු කිරීම හෝ කර හැරීමට යෝජනා කර නොසිටින්නෙමි. නමුත්, අප විසින් මෙතෙක් කියවනු ලැබීමට ලක් නොකළ යම් ප්‍රමාණයක කරුණු නිශ්චය කරගත යුතු වෙයි.

මහින්ද චින්තනය හා මහින්ද චින්තන ඉදිරි දැක්ම යන ජාතික ව්‍යාපෘතීන් දෙක මගින් පළමුව 2005 දී හා දෙවනුව 2010 දී වශයෙන්, මතට තිත නමින් ව්‍යාපෘතියක් යෝජනා කෙරිණි. නමුත්, 2005 සිට 2010 දක්වා වූ වර්ශයන්ගේ සාමාන්‍ය අගය බැලීමේදී ලංකාවේ මත්දුව්‍ය භාවිතය සැලකිය යුතු ප්‍රතිශතයකින් ඉහළ ගොස් ඇතැයි 2010 අග භාගයේදී සුරාබදු දෙපාර්තුමේන්තු සමීක්ෂණයක් මගින් 2010 සැප්තැම්බර් මාසයේදී හෙළී කළේය. මෙම දත්ත පිළිබද සුරාබදු දෙපාර්තුමේන්තුව කියා සිටින්නේ, මත්පැන් හා බියර් යන දෙකෙහිම භාවිතය ඉහළ ගොස් ඇති බවයි. එසේ වුව ද එම දෙපාර්තුමේන්තුව විසින් දුම්වැටි භාවිතය සම්බන්ධයෙන් එම සමීක්ෂණයේ ඉඩක් වෙන්කොට නොතිබිණි. නමුත්, පසුගිය දින වල පැවැත්වූ සම්මන්ත්‍රණ හා දේශන මගින් කියා සිටියේ ලංකාවේ දුම්වැටි භාවිතය ද සැලකිය යුතු හා අවධානයට ලක් කොට යම් ප්‍රායෝගික ප්‍රතිකර්මයක් ලබා දිය යුතු මට්ටම දක්වාම ඉහළ ගොස් ඇති බවයි.

උක්ත සංඛ්‍යාලේඛණ සම්බන්ධයෙන් කරුණු විසසීමට මා වැසුදේව නානායක්කාර ඇමතිවරයාට කතා කළෙමි. ‘මං විශ්වාස කරන්නේ, රටේ තරුණ ජනගහණය වැඩි වීමත් එක්ක මේක සිද්ධ වෙන්නෙ. ජනගහණය වැඩි වූ නිසා මේවාගේ භිවිතය ඉහළ යනව. නමුත්, ආණ්ඩුවේ මතට ව්‍යාපෘතිය හොදින් ක්‍රියාත්මකයි.‘ යැයි කීවේය. එකිනෙකට නොපෑහේ. ජනගහණ වර්ධන වේගය සියයට දෙකක් තරම්වත් නොවන රටේ මත්ද්‍රව්‍ය භාවිත වේගය සියයට දහයකට ආසන්න ප්‍රතිශතයකිනි. (සාක්ෂි - 2010 සැප්තැම්බර් / ඔක්තෝබර් - මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය ඉහළ යාම හා ඒ සම්බන්ධ ආණ්ඩුවේ ප්‍රතිපත්ති / ලංකාටෘත් වෙබ් රේඩියෝ / මුහුණට මුහුණ වැඩසටහන)

දුම් වැටි හා මධ්‍යසාර නිවාරණය කිරීම පිණිස, ලේඛණගත ජාතික ප්‍රතිපත්තියක් හෝ සම්මන්ත්‍රණ මගින් කෙරෙන දැනුවත් කිරීම ප්‍රමාණවත් වන්නේ ද? එය එසේ නොවන්නේ නම්, ඒ වෙනුවෙන් ඇති ප්‍රායෝගික හා පැහැදිලි පිළිතුර බවට පත්වන්නේ කුමක්ද? අදාල ප්‍රායෝගික විසදුම වෙනුවෙන් ‘පොදු සමාජයා‘ සහ ‘පොදු සමාජයා නොවන අනෙකෙක්‘ වෙත පැවරෙන වගකීම් හා වගවීම් කවර ප්‍රමාණයෙන් යුක්ත වන්නේ ද? ඒ මොනවාද? සියල්ල එක්ව හෝ වෙන් වෙන්ව කියැවීම, අරමුණයි.

මෑතකදී, ලෝක සෞඛ්‍ය සංවිධානය විසින් කරනු ලැබ ඇති සමීක්ෂණයක ප්‍රතිඵල මහත් ඛේදවාචකයක් හෙළි කරයි. දිනකට, වයස අවුරුදු 18ට අඩු වයසේ පුද්ගලයින් 80,000 - 100,000 අතර සංඛ්‍යාවක් නවකයින් ලෙද දුම් බීම ආරම්භ කරන බව ඔවුන් කියයි. නමුත්, මෙවැනි සංඛ්‍යාත්මක දත්ත සහිත සමීක්ණයක් හෝ දේශීය දුම්වැටි භාවිතය සම්බන්ධයෙන් සිදු නොකර සිටීම මීටත් වඩා ඛේදවාචකයකි. සමීක්ෂණයක් කළ පමණින්, දුම්වැටි නිවාරණය කළ හැකිද. එය කිසිසේත් එසේ නොවන බව සත්‍යයකි. නමුත්, සංඛ්‍යාත්මක නිර්ණයක් පවතින විට එහි බලපතල බව හෝ ඉක්මන් විසදුමක් දීමේ අවශ්‍යතාව ජාතික අවශ්‍යතාවක් ලෙස කැපී පෙනෙනු ඇත. යටකී වාර්ථාවට අනුව, ලෝකයේ වයස අවුරුදු 13 - 15 වයස් කාණ්ඩයේ සෑම ළමුන් පස් දෙනෙකුගෙන් කෙනෙක් ම දුම්වැටි භාවිතයට ඇබ්බැහි වී සිටියි. වැඩි ප්‍රමාණයක් දුම්වැටි භාවිතය අරඹන්නේ වයස 15 - 20 කාලයේදී සිදුවන අව-ආශ්‍රය නිසා බව ඔවුන්ගේ නිගමනයයි. දැන් අප, දේශීය වශයෙන් සොයාගත හැකි ඉතාම සීමිත වූ සංඛ්‍යාත්මක අගයන් හෝ හැදෑරිය යුතු වේ. දිනකට පුද්ගලයින් 60 දෙනෙක් දුම්වැටි හේතුවෙන් මිය යන බවත්, ඒ ප්‍රමාණය වසරකට 20,000ක උපරිමයක් බවත් මහාචාර්ය ෆොන්සේකා කියා සිටියි. නමුත්, මේ වාර්තාව ඉන් එහා ගිය වෙන යමක් කියයි. අද වන විට සිගරට් මිලියන 4,101 ක් දෛනිකව රට පුරා අලෙවි වන බව හෙතෙමෙ කියයි. එහු එසේ කියන්නේ, ජාතික දුම්වැටි හා මධ්‍යසාර නිවාරණ අධිකාරියේ සභාපතිවරයා යන වගකීම්සහගත නිළයේ සිට වන නිසා මේ සංඛ්‍යාලේඛණ සත්‍යයැයි සිතීම හැර වෙනත් යමක් අපට ඉතිරිව නැත.

මේ සියල්ල කියා අවසන මහාචාර ෆොන්සේකා කැකිල්ලේ තීන්දුවක් දුන්නේය. මේසියල්ලට වග කිව යුත්තේ, විවෘත ආර්ථිකය හා ඍජු විදේශ ආනයනයන්ය. සාමාන්‍ය මිනිසෙකුට රේගුවෙන් පිට, යට ඇදුමක් හෝ ගෙන්විය නොහැකි තත්ත්වයක් තිබියදී ලංකාවේ දුම්වැටි හා මධ්‍යසාර වෙළද පොළ පුළුල් වන්නේ සාමාන්‍ය වැසියන් විසින් කරනු ලබන ආනයන වලින් නොවන බව ප්‍රත්‍යයක්ෂය. සිගරට් පෙට්ටියක් හෝ දෙකක් නැත්නම් බණ්ඩලයක් ගෙන ඒම නොව. මහාපරිමාණ යනු මහාපරිමාණ ගෙන්වීම්ය. රේගුව හෝ ආනයන සීමා කෙරෙන ආයතන අපේ නොවේ. ඒවා ද ඔවුන් පෙනී සිටින ආණ්ඩු විසින් මේච්චල් කරනු ලබයි. එය එසේ වන්නේ නම්, ඔවුනට තම පාර්ශවීය යුතුකම හා වගකීම ඉටු කරමින් ඒවා සීමා කිරීමට නොහැක්කේ ඇයි. කර්මාන්තශාලාවේ සිට ගමේ සිල්ලර කඩය දක්වා පැමිණෙන ගමන සිදුවන්නේ ඔවුන්ගේ ‘මේච්චලයට හා තහංචියට‘ ලක්කල හැකි වටපිටාවක් හා අයිතියක් තුළයි. නමුත්, අද වන විට දුම්වැටි හා මධ්‍යසාර සීමා කරන්නට ඔවුන් විසින් යෝජනා කරන්නේ, කඩේ විකිණිමට ඇති සිගරට්-මිලදී ගැනීමෙන් වැලකී සිටිය යුතුයි යන අමනෝඥ යෝජනාවක් මගිනි. එනම්, එක්කෝ නිශ්පාදනය සීමා කිරීම, ප්‍රවාහනය හෝ මහා පරිමාණ ඒජන්තයින් මගින් කෙරෙන අලෙවිකිරීම් සීමා කිරීම හෝ විකිණිම තහනම් කරනු ලැබිය හැක්කේය. එවැනි කිසිදු විනයවත් ක්‍රියාමාර්ගයක් නොගන්නා ඔවුහු, සිල්ලර කඩේ කැෂියර් ලගට වී මුරකරමින් සිට, දුම්වැටි මිලදී ගනු ලබන්නන් හා පුද්ගලයින් ‘මාට්ටු‘ කර ගැනීමට වෙර දරයි. විස දමා වැනසිය යුත්තේ විස කසෙහි මුළ මිස, ඉන් හට ගන්නා කොළ-දළු හෝ ඵල නොවේ. ගස විස බව හදුනාගන්නේ නම්, එය වඩා යෝග්‍ය වන්නේ මුළින්ම කපා දැමීමයි. එවැන්නක් සිදු නොකරමින්, සමීක්ෂණ පවත්වමින්-දේශන පවත්වමින්-ඉලක්කම් හා ප්‍රස්ථාර පෙන්වමින් මේ කරමින් සිටින්නේ දුම්වැටි හා මධ්‍යසාර වැලකීම පිණිසවන සැබෑ උවමනාවක් මත පදනම් වූ ව්‍යාපෘතීන් නොවන බව කියමි. දුම්වැටිය මිලට ගන්නා එකෙකු මාට්ටු කරගනිමින්, නඩු පවරා ගන්නා ආතල් එක හෝ ඔවුන්ට දිරවා ගත හැකි වචන වලින් කියන්නේ නම් නිවාරණ උත්සාහයන් මහාපරිමාණ වෙළෙන්දන් හා නිශ්පාදකයින් මාට්ටු කරගනිමින් කිරීමට උත්සාහ නොකරන්නේ ඇයි. වෙනත් විදියකට කියමි. උල්පත නවතින තුරු-දිය පහරට ගල් ගසා දිය දහර නැවතිය නොහැක්කේය.

දුම්වැටි භාවිතය සම්බන්ධයෙන්, දන්නා සමාජ කියැවීම් හරහා සොයා ගනු ලැබ ඇතැම් දේ කිව යුතුව ඇත. අද වන විටත් දුම්වැටි භාවිතයට පෙළඹී සහ ඇබ්බැහි වී සිටින ඕනෑම කෙනෙක් ඕනෑම ආගන්තුක නගරයකට ගිය විට මුත්‍රා කිරීම පිණිස තැනක් සොයා ගන්නට පෙර හෝ ඊටත් වඩා වේගයෙන් දුම්බීමට සුදුසු ආරක්ෂිත තැනක් සොයා ගනියි. ඇතැම් මෙවැනි ‘මුලු අස්සට‘ ඔළුව දමා බැලූ විට වයස 15 තරම් වයසේ සිටින පාසල් නිළ අදුමින් සිටිනා අයගේ සිට වයස අවුරුදු 65-70 තරමේ සිටිනා මහල්ලන් දක්වා වන පිරිස් එකම ගිනිකූරෙන් සිගරට් දල්වාගෙන බොන තත්ත්වයන් දැක්ක හැකිය. එසේම, සිසු-පොලිස්-තරුණ-ව්‍යාපාරික-රියදුරු ආදී නේක විධ සියල්ලෝ ඒ සමාජයේ සාමාජිකයින් වෙති. එසේම, විශ්ව විද්‍යාල පාසල් හෝ උසස් අධ්‍යාපන ආයතන යන තරුණ පිරිස් වැඩියෙන් ගැවසෙන ස්ථානයන් අවට ‘බිස්නස් හදාගැනීම‘ පිණිස, තම කඩේ පිටුපස කොටස ‘සිගරට් පොට්‘ එකක් බවට පත් කිරීම වෙළදුන් විසින් කරනු ලැබ තිබීම සුලභ සිද්ධියකි. සමස්ථයක් ලෙස ගත් විට අද වන විටත්, වයස 21 නොඉක්මවූ අයට දුම්වැටි අලෙවි නොකරන්නේ රටේ මොන පළාතේ දැයි ප්‍රශ්න සහගතය. පළමු මිලදී ගැනීම ටිකක් අපහසු එකක් වුව ද ටිකින් ටික වෙළදසැලට පුරුදුවීමෙන් පසු මොන්ටිසෝරි ළමයෙකුට වුව දුම්වැටියක් අලෙවි කිරීමට වෙළෙන්දන් පසු බට නොවෙයි.

දත්ත-සංඛ්‍යා‍ලේඛණ පට්ට කසමින් තළු මරමින් රස විදිනු වෙනුවට කළ යුතුව ඇති දෙයක් වෙයි. ලිංගිකත්වය හා ගෝත්‍රිකත්වය ලිපියේදී ම විසින් ගෝත්‍රික සංස්කෘතිකත්වය නමින් හැදින්වූ කරුණ මෙතැනදී මා න්‍යාය ලෙස උපකාර කරගනිමි. දුම්වැටිය හෝ මත්ද්‍රව්‍ය යනු ‘චාටර් ජාතියක්‘ වී තිබෙන තාත්කාලයක් පුද්ගල ආකල්ප හෝ මනෝභාවයන් සංවර්ධනය නොවන්නේය. එහෙයින්, දුම්වැටි හා මධ්‍යසාර සම්බන්ධයෙන් වන ‘ගොන් පාට්‘ විවේචන ඉක්මවූ සහේතුක විවේචනයක් රට තුළ ඇති කිරීම සිවිල් සමාජයට වැඩි කොටසක් පැවරුණු අද වන විට රට ‘මේච්චල්‘ කරමින් සිටින පාලකයින්ගෙන් ඉටුවිය යුතු අත්‍යාවශ්‍ය වගකීමකි. එසේම, ඊටත් වඩා ඔවුන්ගෙන් අවශ්‍ය වන්නේ වෙනත් දෙයකි. චින්තනයේ පමණක් නිවාරණය අච්චු ගසා බෙදා හැරිය පමණින් සියල්ල විසදෙන්නේ නොවේ. ඒ වෙනුවෙන් අධිකාරි හෝ ආයතන පිහිටුවා සැණකෙළි-සම්මන්ත්‍රණ හෝ සංදර්ශන පැවැත්වීම හෝ එපමණක් නොසෑහේ. දුම්වැටි හා මධ්‍යසාර භාවිතය වැලැක්වීමට අවශ්‍ය වන්නේ නම්, ඍජුවම නිශ්පාදකයා හා ඒජන්තයින් සීමා කරනු ලබන නීති හා නීති වලට සීමා නොවුණු ප්‍රායෝගික විසදුමක් සහිත වැඩ පිළිවෙළක් අවශ්‍ය වෙයි. එසේ නොකරමින් සිටින තාක්කල් මේ සංදර්ශන හෝ සැණකෙළි ‘ගොන් පාට්‘ හා ‘සල්ලි අපරාදෙ‘ ව්‍යාපෘති පමණක්ම වන්නේය. අපි ආසියාවේ ආශ්චර්යමත් දේශයෝ වැසියෝ වෙමු. එසේම, ඊටත් වඩා - අප ගෞතම බුද්ධ රාජ්‍යයේ වැසියන්ය. සම්බුද්ධත්ව ජයන්ති වර්ෂයේ කැලැන්ඩරයෙන් දින බලනා මිනිසුන් ය. එහෙයින්ම හෝ වෙනත් අයුරකින් ප්‍රායෝගික යාන්ත්‍රණයක් මගින් විසදුමක් ලබා නොදෙනා - සංදර්ශනවාදී කතා වලින් විසදුම් ලබා දිය නොහැකි බව අප දනිමු.උල්පත නවතින තුරු-දිය පහරට ගල් ගසා දිය දහර නැවතිය නොහැක්කේය.

7 comments:

kaluwa said...

Ohoma dammata malli ubath hamadama sunrich ekata gihin sigerette ekak gahanawane ethakota ohoma dana eka maha boruwakne

Anonymous said...

"ඔවා දෙනු පර හට
තමා සම්මතෙහි පිහිටා සිට"

!dea365 Author said...

සිහියෙන් කියවනු වටියි. ලියුම්කරුවා විසින් සිදු කොට ඇත්තේ සිද්ධි අධ්‍යයනයක් පමණයි. ලියුම්කරුවා විසින්, ලියුම්කරුවා හොද මිනිසෙක් හෝ දුම් පානය කරන්නෙක් යැයි හෝ නොකරන්නෙක් යැයි කිසිදු සදහනක් කොට නැත. ලිපිය කියැවිය යුත්තේ, සිද්ධි අධ්‍යයනය කිරීමේ අරමුණිනි. මේ සියලු ලිපි ලියුම්කරුවා විසින් ප්‍රකාශයට පත් කර සිටින්නේ, තම තම නැණ පමණ කියවා තේරුම් ගැනීමටයි. ‘ඇගිල්ල දික් කරල හද පෙන්නපුවම, ඇගිල්ල දෙස බලා ඒ තිබෙන්නනේ හද දැයි අසන තරමේ මානසික මට්ටමකින් ගැඹුරට කියැවීම අපහසුයි‘. සමාජ විඥානය හා කියැවීම ප්‍රගුණ කර ගැනීමට ඔබට ගෞරවයෙන් ආරාධනා කරමි...

Anonymous said...

Metharam winasayak wana bawa dana danath ewa gana liyana ekage lipi kiyawanna tharam apith moda unane....

!dea365 Author said...

@ Anonymous:
Namin Comment karanawanam mama kemathiy. A wagema oba kiyanna uthsaha karana de pehedili madi. Oyita wada diyunu bhasha widikramayak pawichchi karanna igana ganna wei, yahapath sanniwedanayak wenuwen. Bhasha Bhawithaya gena oyita wada diyunu manasin hadarala, adahas palakaranna. ethakota oba kiyanna uthsaha karana de pehedili wenawa.

Anonymous said...

ha

Anonymous said...

සිරා කතාව, මමත් සිගරටි බොනවා,
…අපි සිගරට් බිව්ව නිසා තමා අපි එපා කියන්නේ,
…ගොන් Comment dhaanna එපා.......
…ලියුම්කරු My Respect for you........